Skip to main content

ภาษา

Laban

ลาบาน: คุณครู ลูกสาว และช่างตัดเสื้อ

ลาบานต้องทิ้งทุกอย่างไว้ข้างหลัง

ลาบาน อายุ 19 ปี: “แม่เป็นคนสอนฉันตัดเสื้อ ตอนนั้นฉันมีโอกาสได้ไปโรงเรียนและทำให้ฉันได้เรียนรู้ทักษะต่างๆมากมายและสามารถพัฒนาฝีมือให้ดีขึ้นกว่าเมื่อก่อน และตอนนี้ฉันสามารถตัดเสื้อได้ดีกว่าแม่ของฉันอีกด้วย ฉันสามารถตัดเสื้อได้หลายแบบ แต่ที่ฉันชอบที่สุดคือการออกแบบเสื้อ

แม่ของฉันเป็นหนึ่งในคณะกรรมการสตรีผู้ลี้ภัยในค่าย เมื่อพวกเขาบอกว่าจะมีการเปิดหลักสูตรสอนการตัดเสื้อขึ้น ฉันจึงอาสาเป็นผู้ฝึกสอน นักเรียนบางคนเป็นเพื่อนของฉันเอง เราอายุเท่ากัน ส่วนคนอื่นๆนั้นอายุมากกว่าและไม่เคยแม้แต่จะสัมผัสจักรเย็บผ้าด้วยซ้ำ

การได้เป็นผู้ฝึกสอนของฉันถือเป็นอีกประสบการณ์หนึ่ง  นักเรียนบางคนมีปัญหาเกี่ยวกับการเรียนรู้และไม่เคยทำอะไรสำเร็จ บางคนก็ไม่อดทน ในขณะที่บางคนก็ให้ความสนใจและตั้งใจเรียนมาก ดังนั้นฉันจึงเรียนรู้ที่จะศึกษาพฤติกรรมของแต่ละคนและค่อยๆปรับเปลี่ยนวิธีการสอนที่จะทำให้พวกเขาเข้าใจได้ดีขึ้น ฉันไม่ได้แค่สอนผู้อื่นอย่างเดียว แต่ฉันยังได้เรียนรู้จากนักเรียนของฉันรวมถึงการทักษะการเข้าสังคมด้วย

ฉันเรียนหนังสือและเป็นครูฝึกสอนไปด้วยซึ่งนั่นทำให้ฉันสามารถฝึกฝนเพื่อพัฒนาทักษะการตัดเสื้อของตัวเองได้อย่างต่อเนื่อง ตอนนี้ฉันสอนพวกเขาและไปเรียนและกลับมาสอนพวกเขาอีกครั้ง ถ้าฉันได้กลับไปที่บ้านฉันจะเป็นนักออกแบบเสื้อผ้าเพราะนี่คือสิ่งที่ฉันสนใจ และอยากจะทำในอนาคต”

ลาบาน(ซ้าย)กำลังอดทนและมุ่งมั่นที่จะสอนนักเรียนของเธอ ฉันได้เรียนรู้ว่าเราทุกคนมีทักษะการเรียนรู้ที่แตกต่างกัน และฉันปรับเปลี่ยนวิธีการสอนให้เข้ากับนักเรียน
ลาบาน(ซ้าย)กำลังอดทนและมุ่งมั่นที่จะสอนนักเรียนของเธอ ฉันได้เรียนรู้ว่าเราทุกคนมีทักษะการเรียนรู้ที่แตกต่างกัน และฉันปรับเปลี่ยนวิธีการสอนให้เข้ากับนักเรียน

ลาบาน ฮัท ซาน ได้แสดงให้ทุกคนเห็นแล้วว่าเธอสามารถเป็นที่พึ่งและเป็นที่ไว้วางใจให้ผู้อื่นได้แม้ว่าเธอจะอายุเพียง19 ปี เธอและครอบครัวอาศัยอยู่ในค่ายสำหรับผู้พลัดถิ่นในรัฐคะฉิ่นทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศพม่าพร้อมกับผู้พลัดถิ่นคนอื่นๆอีกราว2,000คน  ค่ายที่พักพิงนี้ตั้งอยู่ริมแม่น้ำ “เมื่อระเบิดลงในบริเวณนี้เราต้องซ่อนตัวอยู่ในหุบเขาและหนีข้ามแม่น้ำ”หนึ่งในผู้พลัดถิ่นที่พักพิงอยู่ในค่ายเล่าถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมา