Skip to main content

ภาษา

ความเชื่อและความคาดหวังในหมู่บ้านที่ขาดหาย

คนแต่ละคน กลุ่มคนแต่ละกลุ่ม ชาติพันธ์ุแต่ละชาติพันธ์ุ ย่อมมีคำนิยามของบ้าน หมู่บ้าน แผ่นดิน เมือง และประเทศแตกต่างกัน สำหรับตัวฉันที่เกิดมาในหมู่บ้านที่สงบสุข แต่กลับต้องมาเติบโตในหมู่บ้านอีกแห่งหนึ่งที่มีแต่ความขาดหาย ฉันต้องใช้ชีวิตอยู่ในหมู่บ้านแห่งนี้เป็นเวลานานกว่า 10 ปี ฉันมักจะคิดอยู่เสมอว่ามีบางสิ่งบางอย่างขาดหายไปจากชีวิตของฉัน ฉันเฝ้าคิดถึงมันมาโดยตลอด ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าสิ่งที่ขาดหายไปจากชีวิตของฉัน คือ หมู้บ้านที่สงบสุข และสวยงามของฉัน

เมื่อสิบปีก่อน ฉันอาศัยอยู่ในหมู่บ้านที่สงบสุข และสวยงาม พ่อและแม่ของฉันจะตื่นนอนตอนเช้าเพื่อไปทำนาในทุกฤดูฝน ท่านมักจะตากแห้งหมาก กับเม็ดมะม่วงหิมพานต์ในทุกฤดูร้อนแล้วนำไปขาย เรามักจะนำเงินที่ได้จากการขายของไปซื้อปลาร้า กับเกลือสำหรับครอบครัวของเราที่จะรับประทานตลอดทั้งปี เรามีชีวิตที่แสนสงบสุขเช่นนี้ในหมู่บ้านของเราปีแล้วปีเล่า

ตอนนั้นฉันยังเป็นเด็ก ฉันกับเพื่อน ๆ เข้าเรียนชั้นประถมศึกษาที่โรงเรียนของหมู่บ้าน ฉันมีความสุขมาก จนกระทั่งวันหนึ่งขณะที่ฉันเรียนอยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ฉันถึงได้รู้ว่าความสุขนั้นไม่จีรังยั่งยืน

มันเป็นวันหนึ่งในช่วงสอบปลายภาคฤดูหนาว ระฆังหมดคาบเรียนของโรงเรียนดังขึ้นก่อนหมดเวลาเรียน โรงเรียนหยุดทำการเรียนการสอนกระทันหัน นักเรียนทุกคนต้องกลับบ้าน ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ฉันเห็นพ่อกับแม่เก็บข้าวของ ฉันรู้เพียงแต่ว่าฉันต้องหนีจากบ้านของเรา ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก ฉันเอาของติดตัวไปได้ไม่มากนัก ฉันไม่รู้ว่าต้องเอาอะไรไปบ้าง ไม่รู้แม้กระทั่งว่าในกระเป๋าของตัวเองมีอะไรบ้าง แต่มีสิ่งหนึ่งที่ฉันรู้อยู่ในใจ นั่นคือ ฉันต้องทิ้งสัตว์เลี้ยงไว้เบื้องหลัง ทั้งวัว แพะ สุนัข แมว และไก่ ฉันมักจะสงสัยอยู่เสมอว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับพวกมันบ้าง

ทุกคนในหมู่บ้าน รวมทั้งฉันต้องทุกข์ทรมาณเพราะเหตุการณ์ครั้งนั้น เราทุกคนต้องทิ้งหมู่บ้านที่สงบสุขของเรา เราต้องเดินผ่านหุบเขาที่เต็มไปด้วยเงาแห่งความตายเป็นเวลานาน จากฤดูฝนเปลี่ยนเข้าสู่ฤดูร้อน ในที่สุดเราก็ได้ข่าวว่ามีหมู่บ้านแห่งใหม่ที่เราสามารถพักได้ ฉันไม่รู้ว่าหมู่บ้านนั้นเป็นของใคร สิ่งเดียวในใจฉันก็คือ ฉันอยากนอนหลับอย่างสงบสุขใต้หลังคาบ้าน เพราะฉันต้องนอนหลับใต้ต้นไม้เป็นเวลานาน

ฉันตามคนอื่น ๆ ไปยังหมู่บ้านแห่งใหม่ด้วยหัวใจที่เปี่ยมไปด้วยความสุข เมื่อฉันเห็นหมู่บ้านแห่งใหม่ฉันรู้สึกว่ามันช่างแตกต่างจากหมู่บ้านที่ฉันจากมาโดยสิ้นเชิง หมู่บ้านแห่งใหม่ตั้งอยู่ในหุบเขาแต่ไม่มีต้นไม้ใหญ่เลยซักต้น มีแต่พุ่มไม่เล็ก ๆ แต่ถึงอย่างนั้น ฉันก็ยังนั่งลงอย่างมีความสุขใจ เพราะฉันไม่ต้องกังวลหรือเศร้าโศกอีกต่อไป

พวกเรามีที่ดินแปลงเล็ก ๆ หนึ่งแปลง แม่ของฉันตั้งใจที่จะปลูกบ้าน ฉันต้องช่วยแม่ เพราะพ่อถูกแยกออกจากเราขณะที่เรากำลังเดินทางหลบหนี ชาวบ้านคนอื่น ๆ ค่อย ๆ ทยอยเดินทางมาถึงหมู่บ้านแห่งใหม่นี้ รวมทั้งชาวบ้านในหมู่บ้านของฉันอีก 30 คน

จากนั้นไม่นาน เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ฉันได้เห็นรถบรรทุกคนใหญ่หลายคันขน ข้าว น้ำมัน ถั่ว ปลาร้า เสื้อผ้า ผ้าห่ม และผ้าใบสำหรับคลุมหลังคาบ้าน รวมทั้งข้าวของเครื่องใช้อื่น ๆ มายังหมู่บ้านแห่งใหม่นี้ เด็กทุกคนที่มาถึงหมู่บ้านจะต้องไปโรงเรียน หมู่บ้านแห่งใหม่นี้มีขนาดใหญ่ มีองค๋กรบริหารปกครองตัวเอง มีเจ้าหน้าที่สังคมสงเคราะห์ มีโรงเรียน มีโบสถ์ มีสถานพยาบาล เหมือนเป็นเมืองใหญ่เมืองหนึ่ง

ผู้คนที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านใหม่แห่งนี้ต่างพยายามทำตัวให้เกิดประโยชน์ในรูปแบบที่แตกต่างกันไป บางคนอยู่กับบ้าน บางคนไปเรียนหนังสือที่โรงเรียนของหมู่บ้าน บางคนทำงานกับสำนักงานต่าง ๆ ในหมู่บ้าน แต่ทว่าอนาเขตของหมู่บ้านแห่งนี้ถูกจำกัด ชาวบ้านที่อยู่อาศัยในหมู่่บ้านใหม่แห่งนี้ไม่ได้รับอนุญาตให้ออกจากหมู่บ้าน ฉันไม่รู้ว่าเพราะอะไร

ฉันอยู่อาศัยในหมู่บ้านแห่งนี้จนกระทั่งฉันมีครอบครัวเป็นของตัวเอง มีสิ่งหนึ่งที่เปลี่ยนแปลงไปในหมู่บ้านแห่งนี้ คือ ความหวังและความฝันของผู้คนในหมู่บ้านค่อย ๆ ถูกจำกัดและเลือนหายไปภายในขอบเขตของหมู่บ้านนั่นเอง ความคาดหวังสูงสุดที่พวกเขาจะฝันถึงได้สามารถไปไกลได้แค่สุดเขตของหมู่บ้าน ฉันจึงเรียกหมู่บ้านแห่งใหม่นี้ว่า “หมู่บ้านที่ขาดหาย” เพราะความขาดหายของความหวังและความฝันของผู้คนที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านแห่งนี้

ฉันอาศัยอยู่ในหมู่บ้านแห่งใหม่นี้มานานถึง 14 ปี แล้วฉันก็คิดขึ้นในใจว่าฉันมีชีวิตอยู่ในหมู่บ้านแห่งนี้นานมานานเท่าไหร่แล้ว ฉันบอกกับตัวเองว่าฉันไม่ต้องการที่จะเดินทางต่อไป แต่ฉันก็ไม่สามารถเดินทางกลับบ้านได้ ฉันคิดถึงบ้านเกิดที่แสนสงบสุขของตัวเอง ในตอนนั้นฉันมีบ้าน มีสวนเป็นของตัวเองที่แวดล้อมไปด้วยธรรมชาติที่สวยงาม

สิ่งเดียวที่ทำให้ฉันอยู่อาศัยในหมู่บ้านที่ขาดหายแห่งนี้ คือความหวังว่าสักวันฉันจะได้กลับบ้าน บ้านที่มีแต่ความสงบสุข สวยงาม บ้านที่ฉันคิดถึงเสมอมา