Skip to main content

ภาษา

แทกวา และคาร์ทาซีนาในเมืองมาสทริชท์ ประเทศเนเธอร์แลนด์

แทกวา ผู้ลี้ภัยจากซูดานที่ไม่ยอมแพ้ต่อชะตาชีวิต

คาร์ทาซีนา คอท-มาจิวสกา เจ้าหน้าที่ฝ่ายคุ้มครองในซูดานใต้เล่าเรื่องราวของแทกวา ผู้ลี้ภัยจากซูดาน

ฉันได้ยินเรื่องของแทกวาครั้งแรกตอนที่มาถึงจูบาในเดือนกันยายนปี 2556 ซาร่า เจ้าหน้าที่ฝ่ายคุ้มครองของ UNHCR ที่มาทำงานที่นี่ก่อนฉัน เล่าว่า “มีเด็กผู้หญิงที่น่าทึ่งคนหนึ่งจากค่ายผู้ลี้ภัยเกนดราสซ่า เธอทำคะแนนดีที่สุดในการสอบปลายภาคที่โรงเรียนประถมซูดานใต้ เธอยังได้รับทุนการศึกษาจาก United World College ในเมืองมาสทิชที่ ประเทศเนเธอร์แลนด์ คุณต้องพบเธอ” มันกลายเป็นว่าการพาแทกวาออกจากซูดานนั้นคือภารกิจสำคัญของการทำงานเดือนแรกของฉัน

ฉันพบเธอในเดือนตุลาคม ตอนนั้นเธอยิ้มอย่างเหนียมอาย และหวังจะเติมเต็มความฝันของเธอสำหรับการศึกษาขั้นสูงกว่านี้ “ฉันอยากไปโรงเรียนมัธยมแต่ที่ค่ายไม่มีให้เรียน” เธอกล่าว “ไม่อย่างนั้น ฉันก็คงจะแต่งงานเร็วเหมือนเด็กผู้หญิงคนอื่นๆในรุ่นราวคราวเดียวกัน ฉันไม่อยากให้มันเป็นเกิดขึ้น ฉันอยากเป็นนักข่าว จะได้บอกเล่าถึงเรื่องราวเลวร้ายจากสงครามในคนอื่นๆได้รับรู้” ในตอนนั้นแทกวาได้ทำงานเป็นอาสาสมัครวิทยุท้องถิ่นในค่ายแล้ว

ในเดือนกันยายนปี 2554 ที่การต่อสู้เริ่มขยายวงกว้าง แทกวาลี้ภัยจากเมืองดามาซิน รัฐบลูไนล์ ประเทศซูดาน บ้านเกิดของเธอ พร้อมกับพ่อแม่ของเธอและพี่น้องอีก 5 คนตั้งแต่ความขัดแย้งที่เกิดขึ้นระหว่างกองกำลังทหารซูดาน และกลุ่มประชาชนเคลื่อนไหวเพื่อการปลดปล่อยซูดาน เหนือในปี 2554 ชาวซูดานประมาณ 210,000 คนขอลี้ภัยไปยังซูดานใต้ที่เพิ่งจะจัดตั้งประเทศขึ้นใหม่ ในที่สุดครอบครัวของแทกวาก็เดินทางมาถึงเขตมาบานในเดือนเมษายน ปี 2555 และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นผู้ลี้ภัยโดย UNHCR ในค่ายเกนดราสซ่า

ฉันอยากจะช่วยเธอให้ไปถึงเป้าหมายจริงๆ การได้ทุนการศึกษาก็แค่เป็นส่วนหนึ่งของความสำเร็จ เรายังต้องมีเอกสารการเดินทาง วีซ่า การฉีดวัคซีนโรคไข้เหลือง... ซูดานใต้เป็นประเทศใหม่ที่กำลังพัฒนา ยังไม่เคยมีการออกเอกสารการเดินทางให้ผู้ลี้ภัยที่นี่เลย ฉะนั้นการจะจัดหาสิ่งเล่านี้ให้แทกวาเป็นเรื่องที่ยากมาก

วันที่ 15 ธันวาคม ประมาณชั่วโมงกว่าๆก่อนกำหนดนัดหมายของพวกเราเพื่อจะไปดำเนินการเรื่องเอกสาร รถถังก็พากันออกมาบนถนนในจูบาและการต่อสู้ก็เริ่มต้นขึ้น เราก็ติดแหงกไปไหนไม่ได้อยู่หลายวัน พอการต่อสู้เริ่มต้นขึ้นคนนับพันก็หนีออกนอกประเทศ ต่างคนก็ต่างขอลี้ภัยในที่ต่างๆ รวมทั้งที่ UN กว่าเราจะทำเรื่องเอกสารต่อได้ก็เดือนมกราคมปี 2557 ในที่สุดก็ได้เอกสารของแทกวาที่เรียกว่าเอกสารการเดินทางจากประเทศที่ใหม่ที่สุดในโลก นี่คงเป็นข่าวดีที่มีไม่มากนักจากซูดานใต้ในตอนนั้น

ในเดือนเมษายนปี 2557 แทกวาก็โบกมืออำลาเรา เธอมีความสุขและตื่นเต้นที่จะเรียนรู้เรื่องใหม่ๆ ในโลกกว้าง แต่ก็อดใจหายไม่ได้กับการทิ้งครอบครัวไว้เบื้องหลัง เจ้าหน้าที่ของ UNHCR ทุกคนที่ได้รู้จักเธอล้วนเป็นกำลังใจให้ ใครจะรู้ วันหนึ่ง... เราอาจจะได้ยินเกี่ยวกับนักขาวชื่อดังที่แทกวา อดีตผู้ลี้ภัยจากซูดานก็เป็นได้