Skip to main content

ภาษา

 

สร้างความเปลี่ยนแปลงให้โลกใบนี้ ปลดล็อคพลังและเสริมสร้างศักยภาพของผู้หญิงผู้ลี้ภัย

 

 

แซนดรีน อายุ 18 ปี ผู้ลี้ภัยในประเทศรวันดา ©UNHCR/Hannah Maule-ffinch
แซนดรีน อายุ 18 ปี ผู้ลี้ภัยในประเทศรวันดา ©UNHCR/Hannah Maule-ffinch

 

ลองจินตนาการว่าแม่ น้องสาว หรือลูกสาวของคุณต้องออกจากบ้านเพื่อลี้ภัยจากความขัดแย้งรุนแรงหรือการถูกประหัตประหารอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว เด็กหญิงและผู้หญิงที่ถูกบังคับให้ลี้ภัยต้องเผชิญกับความเสียงภัยในด้านต่างๆ รวมไปถึงอันตรายจากการถูกกระทำความรุนแรง พวกเธอต้องอยู่เพียงลำพัง ซึ่งส่วนใหญ่เป็นผู้พิการ ผู้สูงอายุ หรือกำลังตั้งครรภ์ พวกเธอเหล่านี้ต้องพบความยากลำบากมากขึ้นไปอีกเมื่อต้องลี้ภัย

ด้วยการสนับสนุนจากคุณ UNHCR ทำงานในพื้นที่อย่างหนักเพื่อช่วยเหลือเด็กผู้หญิงและผู้หญิง ฟื้นฟูจิตใจ สร้างความเข้มแข็งและช่วยให้พวกเธอสามารถมีชีวิตใหม่และเอาชนะกับความยากลำบากต่างๆ เพราะผู้หญิงทุกคนมีสิทธิ์ที่จะมีชีวิตอย่างปลอดภัยและสมศักดิ์ศรีความเป็นคนและนี่คือตัวอย่างความช่วยเหลือที่เด็กๆและผู้หญิงผู้ลี้ภัยทั่วโลกได้รับจากการสนับสนุนจากท่าน

 

คุ้มครองผู้หญิงและเด็กผู้หญิง

 

คาชินดิ เอลิ ผู้ลี้ภัยชาวคองโก ในค่ายผู้ลี้ภัยประเทศแทนซาเนีย UNHCR สนับสนุนการปลูกต้นไม้ ป้องกันการตัดไม้และปกป้องผู้ลี้ภัยในกลุ่มเปราะบางจากความรุนแรงทางเพศ © UNHCR/Georgina Goodwin
คาชินดิ เอลิ ผู้ลี้ภัยชาวคองโก ในค่ายผู้ลี้ภัยประเทศแทนซาเนีย UNHCR สนับสนุนการปลูกต้นไม้ ป้องกันการตัดไม้และปกป้องผู้ลี้ภัยในกลุ่มเปราะบางจากความรุนแรงทางเพศ © UNHCR/Georgina Goodwin

 

UNHCR ขอขอบคุณในความช่วยเหลือจากท่านในประเทศแทนซาเนีย ผู้หญิงและเด็กผู้หญิงผู้ลี้ภัยในค่าย ต้องเดินเท้ากว่า 10 กิโลเมตร เพื่อเก็บไม้มาทำฟืน ระหว่างทางหลายคนต้องพบกับการละเมิดทางเพศ UNHCR จึงริเริ่มโครงการการปลูกต้นไม้ในค่ายผู้ลี้ภัย เพื่อคุ้มครองหญิงผู้ลี้ภัยจากการถูกละเมิดทางเพศและช่วยลดการทำลายธรรมสิ่งแวดล้อมในเวลาเดียวกันโครงการนี้มีเป้าหมายในการปกป้องและให้ความคุ้มครองพวกเธอโดยการปลูกผลไม้และต้นไม้ภายในค่าย พวกเธอจึงไม่ต้องเดินทางไกลเพื่อเก็บไม้ทำฟืนเพื่อปรุงอาหารอีก

 

เสริมสร้างความมั่นใจและอิสระในการดำรงชีวิต

 

“ฉันภูมิใจมากที่ตอนนี้ฉันเย็บผ้าได้ หากฉันได้มีโอกาสได้กลับไปที่บุรุนดี วันหนึ่งฉันจะเป็นช่างเย็บผ้าและจะสอนผู้อื่นด้วย” แซนดรีน อายุ 18 ปี ผู้ลี้ภัยในประเทศรวันดา ©UNHCR/Hannah Maule-ffinch
ฉันภูมิใจมากที่ตอนนี้ฉันเย็บผ้าได้ หากฉันได้มีโอกาสได้กลับไปที่บุรุนดี วันหนึ่งฉันจะเป็นช่างเย็บผ้าและจะสอนผู้อื่นด้วย” แซนดรีน อายุ 18 ปี ผู้ลี้ภัยในประเทศรวันดา ©UNHCR/Hannah Maule-ffinch

การสนับสนุนจากท่านได้ช่วยให้ผู้หญิงผู้ลี้ภัยเช่นแซนดรีน ได้เรียนรู้ทักษะในการประกอบอาชีพที่เป็นประโยชน์ที่ในค่ายผู้ลี้ภัยมาฮามา ประเทศรวันดา การได้รับโอกาสได้ทำงานอีกครั้งเป็นหนึ่งในการมอบชีวิตใหม่ได้ดีที่สุดหลังจากที่พวกเธอต้องลี้ภัยจากความขัดแย้ง ที่ผ่านมาแซนดรีนได้เรียนรู้วิธีการเย็บชุด เย็บเสื้อและกางเกงขาสั้น “หากฉันได้มีโอกาสกลับไปที่ประเทศบุรุนดีในสักวันหนึ่ง ฉันจะเป็นช่างเย็บผ้าให้ได้ และจะสอนเย็บผ้าให้กับผู้หญิงและเด็กผู้หญิงคนอื่นๆ” แซนดรีน กล่าว

 

ป้องกันและแก้ปัญหาความรุนแรงทางเพศ

ไอชา หญิงผู้ลี้ภัยชาวโซมาลี ในประเทศจอร์แดน เรียนรู้การต่อสู้เพื่อปกป้องตัวเองจากการถูกคุกคามทางเพศและช่วยเสริมสร้างความมั่นใจในการดำรงชีวิต © UNHCR/Olga Sarrado Mur
ไอชา หญิงผู้ลี้ภัยชาวโซมาลี ในประเทศจอร์แดน เรียนรู้การต่อสู้เพื่อปกป้องตัวเองจากการถูกคุกคามทางเพศและช่วยเสริมสร้างความมั่นใจในการดำรงชีวิต © UNHCR/Olga Sarrado Mur

ท่านได้มีส่วนช่วยให้ ไอชา หญิงผู้ลี้ภัยชาวโซมาลี ในประเทศจอร์แดน เรียนรู้การต่อสู้เพื่อปกป้องตัวเองจากการถูกคุกคามทางเพศและช่วยเสริมสร้างความมั่นใจในการดำรงชีวิตให้เธอ ไอชา เป็นหนึ่งในสมาชิกของกลุ่มหญิงผู้ลี้ภัยที่เข้าเรียนศิลปะป้องกันตัว โดยเด็กและผู้หญิงผู้ลี้ภัยทุกวัยสามารถมีส่วนร่วมได้ ที่นี่จึงไม่เหมือนยิมที่ไหนในตะวันออกกลาง ชั้นเรียนศิลปะป้องกันตัวเป็นส่วนหนึ่งของโครงการเสริมสร้างพลังและความเข้มแข็งของผู้หญิงและเด็กผู้หญิงทั่วทั้งภูมิภาค ลดความเสี่ยงต่างๆที่พวกเขาต้องเผชิญ ความช่วยเหลือยังรวมไปถึงการฝึกทักษะอาชีพและพื้นที่ที่ปลอดภัยในค่ายสำหรับเด็กและผู้หญิง 

  • “ในฐานะที่เป็นผู้หญิง ฉันต้องพัฒนาตัวเอง เพื่ออนาคตและลูกๆของฉัน” เอลีน อายุ 30 ปี ผู้ลี้ภัยชาวบุรุนดีในประเทศรวันดา ©UNHCR/Hannah Maule-ffinch

  • “สิ่งใดที่ผู้ชายทำได้ ผู้หญิงก็ทำได้เช่นกัน” แจ็คการีน อายุ 23 ปี ผู้ลี้ภัยชาวบุรุนดีในประเทศรวันดา ©UNHCR/Hannah Maule-ffinch

  • "ทุกปัญหาที่เจอคือบทเรียน ต้องเรียนรู้และแก้ปัญหา มีชีวิตอยู่อย่างเข้มแข็งต่อไป" คุณยายโพ กอว์ อายุ 58 ปี ผู้ลี้ภัยผู้นำชุมชน ค่ายผู้ลี้ภัย จ.แม่ฮ่องสอน