Skip to main content

ภาษา

 

ในอิหร่าน โครงการยูเอ็นเอชซีอาร์มอบความอุ่นใจแก่วัยรุ่นผู้ลี้ภัยที่มีปัญหา

โกแลม เด็กหนุ่มอายุ 15 ปี (กลาง) กล่าวว่ามีความมั่นใจมากขึ้นหลังจากเข้าร่วมรับคำปรึกษาซึ่งเป็นโครงการที่ยูเอ็นเอชซีอาร์สนับสนุน การที่เป็นเด็กกำพร้าตั้งแต่เกิด เขาได้รับการเลี้ยงดูจากครอบครัวของลุง

 

เมืองโคม ประเทศอิหร่าน 27 ก.พ. (ยูเอ็นเอชซีอาร์) – ก่อนที่เธอจะไปโรงเรียน นาเกซต้องไปทำงาน เด็กสาวผู้ลี้ภัยชาวอัฟกันอายุ 15 ปี รับจ้างทำงานบ้านเพื่อหารายได้ช่วยแม่ของเธอซึ่งถูกทิ้งจากสามีที่ติดยา และทำร้ายร่างกายเมื่อ 4 ปีที่แล้ว
ตอนนี้ เธอใช้เวลาในห้องเรียนมากกว่าทำความสะอาด สำหรับนาเกซแล้วนี่เป็นสาเหตุที่ทำให้เธอมองโลกในแง่ดี หลังจากได้รับความช่วยเหลือจากโครงการซึ่งยูเอ็นเอชซีอาร์สนับสนุนเพื่อช่วยเหลือเด็กเร่ร่อน และเด็กที่ถูกใช้แรงงาน นาเกซหวังว่าเธอจะเรียนจบมัธยม และได้เข้าเรียนในมหาวิทยาลัย
“ฉันทำงานในบ้านคนอื่น” เธอกล่าว “ฉันทนได้เพราะฉันรู้ว่าฉันจะได้ไปโรงเรียนหลังจากทำงานเสร็จ”
การหย่าร้างของพ่อแม่ทำให้ครอบครัวต้องไร้บ้าน และยากจน ตัวเธอ แม่ และน้องชายจำเป็นต้องอาศัยในฟาร์ม เพื่อเอาตัวรอด แม่ และลูกสาวต้องหางานทำด้วยการทำความสะอาดบ้าน
แม่ของเธอกลัวว่านาเกซจะพึ่งพายาเสพติด หรือหนีออกจากบ้าน เธอจึงตอบรับความช่วยเหลือที่ทางองค์กรการกุศล ฮาเมียน อี ราห์ อี เซนเดกี (ผู้สนับสนุนแนวทางดำเนินชีวิต) ซึ่งเป็นหน่วยงานดำเนินโครงการให้กับยูเอ็นเอชซีอาร์เพื่อคุ้มครองเด็กเร่ร่อน และใช้แรงงาน โดยส่วนใหญ่เป็นผู้ลี้ภัยชาวอัฟกันที่อยู่ในเมืองโคม ในโครงการนี้ นาเกซได้เข้าร่วมรับคำปรึกษาทางจิตสังคมแบบส่วนบุคคล และแบบกลุ่ม ครอบครัวของเธอยังได้รับความช่วยเหลือทางการเงินอีกด้วย
“ฉันรู้สึกดีขึ้น” เธอกล่าวเบาๆ “ผู้ดำเนินโครงการพยายามไม่ให้แม่ส่งฉันไปทำงานบ่อยจนเกินไป และอนุญาตให้ฉันมีเวลากับการเรียนมากขึ้น พวกเขาสอนให้ฉันสร้างสมดุลระหว่างการเรียนและการทำงาน รวมทั้งวิธีการจัดการกับปัญหาของฉันได้ดีขึ้น ปัญหาที่เจอระหว่างทำงาน...” เธอนึก และไม่สามารถกล่าวจนจบประโยค
ส่วนหนึ่งของโครงการยูเอ็นเอชซีอาร์ คือการที่หน่วยงานพัฒนาเอกชนของอิหร่านดำเนินการให้คำปรึกษาทางจิตสังคม รวมทั้งแนะแนวทักษะชีวิต และในบางกรณี ให้ความช่วยเหลือทางการเงินต่อกลุ่มเด็กที่บอบบาง เด็กๆจะได้รับความช่วยเหลือจากชุมชนผู้ลี้ภัยชาวอัฟกัน และหน่วยงานสวัสดิการสังคมของรัฐ ซึ่งเป็นหน่วยงานที่ดำเนินโครงการให้กับยูเอ็นเอชซีอาร์
“ชาวอัฟกัน โดยเฉพาะผู้หญิงทุกวัย จะแสดงความสนใจต่อโครงการนี้ และตอบรับเป็นอย่างดี” อัครัม ชารีฟี หนึ่งในผู้จัดการโครงการกล่าว “ตอนแรก เราใช้วิธี ให้รางวัล เครื่องเขียน หนังสือ กับนักเรียน เพื่อส่งเสริมการมีส่วนร่วมในห้องเรียนแต่ตอนนี้ พวกเขากลับเป็นฝ่ายขอให้เราจัดการให้คำปรึกษาเพิ่มขึ้น”
โกแลม อายุ 15 ปี เป็นเด็กอีกคนหนึ่งที่ได้รับความช่วยเหลือจากโครงการ เขาสูญเสียพ่อตั้งแต่ก่อนเขาเกิด และเสียแม่จากการคลอดเขา ลุงรับเขาเป็นลูกบุญธรรม เลี้ยงดูเขามาพร้อมกับลูกๆของลุง ถึงแม้จะได้รับการเลี้ยงดูจากลุงที่ใส่ใจ และมีพี่สาวที่น่ารัก โกแลม ก็ต้องทำงานตั้งแต่อายุ 12 ปี เขาไม่มีความมั่นใจในตัวเองอย่างมากจนถึงขั้นเข้ากับคนอื่นได้ยาก
“ผมขี้อายมาก ตอนที่เข้ารับคำปรึกษา เขาบอกให้ผมเขียนคำสองคำ “ทำได้” ผมเขียนหลายๆครั้งในหนึ่งวัน ซ้ำไปซ้ำมาโดยเฉพาะเมื่อผมรู้สึกไม่สบายใจ”
เบอร์นาร์ด ดอยล์ ผู้แทนยูเอ็นเอชซีอาร์ในประเทศอิหร่านกล่าวว่า “ผู้ลี้ภัยชาวอัฟกันหลายคนมีชีวิตอยู่ในสภาวะยากจน และบ่อยครั้งที่ทั้งครอบครัว รวมถึงเด็กต้องช่วยกันทำงาน เด็กเหล่านี้เติบโตบนท้องถนน และมักจะมีภาวะเสี่ยง เช่น จากการถูกล่วงละเมิด มีปัญหาสุขภาพกาย และใจ โครงการที่เราทำในเมืองโคมได้รับการออกแบบให้พัฒนาสถานการณ์ของเด็กเหล่านี้ เพื่อป้องกันการถูกแสวงประโยชน์ที่อาจเกิดขึ้นได้”
โครงการสำหรับเด็กเร่ร่อน สามารถทำให้วัยรุ่นจำนวน 40 คนจัดการกับสภาวะหดหู่ และความทุกข์ใจได้ดีขึ้น ยูเอ็นเอชซีอาร์วางแผนที่จะสนับสนุนโครงการเช่นนี้เพิ่มขึ้นในประเทศอิหร่านในปีพ.ศ. 2555
โดย ดีน่า ฟารามาร์ซี จากเมืองโคม ประเทศอิหร่าน