Skip to main content

ภาษา

 

กำลังใจจากกีฬาโอลิมปิกมอบความหวังแก่ผู้ลี้ภัย

เด็กๆผู้ลี้ภัยชาวคองโกเฉลิมฉลองโดยทำท่าสัญลักษณ์ของโอลิมปิกที่ศูนย์พักพิงฉุกเฉินชั่วคราวนคามิราในประเทศรวันดา

 

ลอนดอน,สหราชอาณาจักร, ยูเอ็นเอชซีอาร์ – ในวันที่นักกีฬาและผู้ชมหลายแสนคนจาก 205 ประเทศทั่วโลกมารวมกันในกรุงลอนดอน สำหรับพิธีเปิดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก ปี2012 ยูเอ็นเอชซีอาร์กำลังจัดเตรียมความทรงจำที่มีค่าไม่สิ้นสุดจากกีฬาโอลิมปิกเพื่อผู้ลี้ภัย

หน่วยงานผู้ลี้ภัยสหประชาชาติได้ร่วมมือกับคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) ในการเปิดตัวโครงการ "การให้คือการชนะ" ครั้งที่ 3 โดยมีจุดมุ่งหมายที่จะทำลายสถิติก่อนหน้านี้ โดยการเก็บรวบรวมเสื้อผ้าจำนวน 100,000 รายการที่บริจาคโดยนักกีฬา รวมถึง เสื้อผ้ากีฬาของทีม จีบี ที่ออกแบบโดย  สเตลล่า แมคคาร์ทนีย์ ดีไซเนอร์ชื่อดังแห่งเกาะอังกฤษ โดยกลุ่มอาสาสมัครของยูเอ็นเอชซีอาร์จะเป็นผู้จัดเรียงและบรรจุเสื้อผ้าก่อนที่ส่งไปยังค่ายผู้ลี้ภัยในประเทศซูดานใต้ เอธิโอเปีย และบังคลาเทศ

ผู้แทน ข้าหลวงใหญ่ฯประจำสหราชอาณาจักร โรแลนด์ ชิลลิง พูดในงานเปิดตัวโครงการนี้ที่หมู่บ้านนักกีฬาโอลิมปิกว่า  "ถึงเสื้อผ้าเหล่านี้จะไม่สามารถลบล้างอดีตอันเจ็บปวดของผู้ลี้ภัยที่ได้สูญเสียบ้านที่เขาเคยอยู่และคนที่พวกเขารักได้ แต่การที่ได้เสื้อผ้าที่บริจาคโดยตรงจากนักกีฬาที่ดีที่สุดของโลกที่รวมตัวกันอยู่ที่นี่ในลอนดอนตอนนี้ เป็นการส่งสัญญาณว่าคุณห่วงใยและพวกเขาไม่ได้ถูกลืม กำลังใจจากทุกท่านได้มอบความหวังให้กับพวกเขา"

แฟรงกี เฟรเดริกส์ นักกีฬาเหรียญโอลิมปิก และประธานนักกีฬาของไอโอซี กล่าวเสริมในโครงการ "การให้คือการชนะ" ว่า "กีฬาเคยได้ให้หลายสิ่งหลายอย่างกับชีวิตพวกเรา และการบริจาคเสื้อผ้าในครั้งนี้คือโอกาที่เราจะให้ความสุขกลับคืนสู่คนอื่นบ้าง เสื้อยืด หมวกเบสบอล หรือลูกบอล อาจเป็นความสุขเล็กๆน้อยๆ ให้ชีวิตที่มีความหวังอยู่ไม่มากนักสำหรับคนในค่ายผู้ลี้ภัย "

สำหรับนักกีฬาโอลิมปิกบางคน การบริจาคเสื้อผ้าให้ผู้ลี้ภัยครั้งนี้มีความหมายสำคัญแตกต่างออกไป ดังเช่น

ลูโอล เดง นักบาสเก็ตบอลชื่อดัง ที่ลี้ภัยจากซูดานตั้งแต่เด็ก อาศัยอยู่ในค่ายผู้ลี้ภัยในอียิปต์ ก่อนที่จะได้ตั้งถิ่นฐานในประเทศอังกฤษ ตอนนี้เดงคือผู้เล่นบาสเกตบอลของทีมชิคาโก บูลส์ และนักกีฬาที่ค่าตัวแพงที่สุดของทีมจีบี

โลเปซ โลมอง นักกรีฑาทีมชาติสหรัฐฯ เกิดที่ประเทศซูดาน ต้องลี้ภัยด้วยอายุเพียง16 ปีโดยที่ไม่มีพ่อแม่หรือผู้ปกครอง ตอนนี้เป็นนักกรีฑาดาวรุ่งประเภทลู่ 5,000 เมตร โลมองยังเคยเป็นผู้ถือธงชาติของสหรัฐฯในโอลิมปิกเกมส์ปี 2551 อีกด้วย

เอลกิน เซน่า นักกีฬาพาราลิมปิกเกมส์ ผู้พลัดถิ่นภายในประเทศตนเอง ชนะรางวัลเหรียญเงินแรกให้ประเทศโคลอมเบียในปักกิ่งเกมส์ ปี 2551 และกำลังจะลงแข่งขันในพาราลิมปิกปี 2555 นี้  

ในความเป็นจริง เรื่องราวของผู้ลี้ภัยผู้ลี้ภัยมีประวัติศาสตร์ความสัมพันธ์ยาวนานกับกีฬาโอลิมปิก ดัง

วอลเตอร์ เฮิร์ซผู้ลี้ภัยชาวเช็กที่ลี้ภัยไปยุโรปในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ได้ออกแบบโปสเตอร์อันโด่งดังที่ใช้อย่างเป็นทางการสำหรับการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกปี 2491 ที่จัดขึ้นในลอนดอน

กัตท์แมน ลุดวิก ผู้ลี้ภัยชาวยิว ที่ลี้ภัยจากชาวนาซี ประเทศเยอรมนี คือผู้ที่จัดการแข่งขันกีฬาสำหรับคนพิการขึ้นเป็นครั้งแรกในบัคคิงแฮมเชอร์ ประเทศอังกฤษในปี 2491 และในปี 2499 เขาได้รับรางวัล เฟิร์นเล่ย์ถ้วยรางวัลสำหรับผลงานอันโดดเด่นในกีฬาโอลิมปิก

ผู้ลี้ภัยยังเป็นผู้ที่อยู่เบื้องหลังความสำเร็จต่างๆของลอนดอนเกมส์ปี 2555 เช่น

ซินเทีย มาซิยิวา ผู้ลี้ภัยชาวซิมบับเว ได้ช่วยให้คน 60 คนมีงานทำที่งานแข่งขันกีฬาโอลิมปิกและประสบความสำเร็จในการรณรงค์เพื่อให้แน่ใจว่าคนงานในกีฬาโอลิมปิกจะได้รับค่าจ้างที่อยู่ในอัตราค่าแรงขั้นต่ำของกรุงลอนดอน

อดีตผู้ลี้ภัย ที ฮอดซิก นักดนตรีที่ประสบความสำเร็จก่อนที่เธอจะหนีสงครามในช่วงปีค.ศ. 1990 จากประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาตั้งแต่นั้นมาเธอได้สร้างอาชีพของเธอขึ้นมาอีกครั้งที่ประเทศอังกฤษและจะแสดงให้ทุกคนได้ชมแล้วที่สนามกีฬาโอลิมปิก

นอกจากนี้ท่านข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยสหประชาชาติ อันโตนิโอ กูเตอเรส ได้เข้าร่วมพิธีเปิด และกล่าวกับนักกีฬาโอลิมปิกทั้งหลายที่สนับสนุนโครงการ "การให้คือการชนะ" ว่า "ของที่ระลึกจากนักกีฬาโอลิมปิกที่มีชื่อเสียงจากทั่วโลกจะเป็นขวัญและกำลังใจอย่างมากสำหรับผู้ลี้ภัย เพราะมันคือสัญญาณว่าโลกภายนอกจะยังคงห่วงใยพวกเขา"

โดย ลอร่า พาดวน จาก กรุงลอนดอน