Skip to main content

ภาษา

unhcr refugees columbia

จอร์เจียน่า ผู้ลี้ภัยในประเทศโคลัมเบีย

หน้าของจอเจียนาวัย 78 ปีก็เต็มไปด้วยน้ำตาขณะที่เธอนึกถึงความทรงจำที่แสนเจ็บปวด เธออายุแค่ 6 ขวบตอนที่เธอเห็นพี่ชายของเธอเสียชีวิตต่อหน้าต่อตา เขาถูกสังหารโดยกองกำลังทหารที่บังคับครอบครัวของเธอให้ออกจากบ้านที่เธอรัก

“เรามีชีวิตที่ดีมีความสุขในเมืองโทลิมา” จอเจียนากล่าวทั้งน้ำตา “ที่นั่นเรามีฟาร์มปศุสัตว์ ที่ดินพื้นใหญ่ อาหารที่ดี และบ้านที่สวยงาม มากไปกว่านั้นเราเป็นอิสระและครอบครัวเราอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา ตอนที่พวกทหารมา เขาทำร้ายพ่อและฆ่าพี่ชายของฉัน แล้วเอาที่ดินเราไป... ฉันจำได้ว่าเราไม่มีอาหารพอ พวกผู้ใหญ่ต้องทานน้อยเพื่อให้เด็กมีชีวิตอยู่รอด”

จอเจียนายังคงไม่มีที่ๆเธอเรียกว่าบ้านได้อย่างแท้จริง 14 ปีที่แล้วขบวนการค้ายาเสพติดทำให้เธอต้องลี้ภัยออกจากบ้านอีกครั้ง เธอลี้ภัยพร้อมกับพร้อมกับแบลงก้า ลูกสาวของเธอ และอังเดร หลานชายวัยทารก พวกเขาต้องอยู่อย่างผิดกฏหมายในเมือง อัลโทส เดอ ลา ฟลอริดา ประเทศโคลัมเบีย

“ทั้งชีวิตที่ผ่านมาของฉัน ฉันก็แค่อยากให้ชีวิตลูกๆฉันดีขึ้น...” จอเจียนากล่าว

 

ภาพของจอเจียนา
UNHCR/S.Rich/2013.
ภาพของจอเจียนา

 

UNHCRมีความตั้งใจที่ทำให้ อาโทส เดอ ลา ฟลอริดาเป็นที่ๆถูกกฏหมายเพื่อการตั้งถิ่นฐานใหม่เพื่อการส่งความช่วยเหลือที่จำเป็นในการยังชีพเช่น น้ำ ไฟฟ้า และถนนที่ดีกว่านี้ เพื่อช่วยให้บั้นปลายชีวิตของจอเจียนาดีและปลอดภัยมากขึ้น

เขียนโดย เค. แม็คเฟนเดน ๒๕๕๖